Soliści
Drukuj Zmniejsz tekst Powiększ tekst
MONIKA CICHOCKA
kategoria:
Soprany
Ukończyła z wyróżnieniem Akademię Muzyczną we Wrocławiu, w klasie prof. Danuty Paziukówny jako stypendystka Ministra Kultury i Sztuki. Karierę wokalną rozpoczęła mając siedemnaście lat. Uczestniczyła w rozlicznych kursach mistrzowskich prowadzonych przez Adele Stolte, Birgit Nilsson, Helenę Łazarską. Za wyjątkowo inspirującą uważa współpracę z Markiem Dyżewskim.

Jest laureatką Międzynarodowych Konkursów Wokalnych w Genewie i Tuluzie (jednogłośne I Grand Prix). Z pasją śpiewa zarówno opery, jak i symfonikę, oratoria, kantaty i lirykę wokalną. Nagrała płytę CD z oratoriami W.A. Mozarta (z udziałem chóru Stuligrosza i orkiestrą Sinfonia Varsovia). Koncertowała w Polsce, Niemczech, Włoszech, Francji, Holandii, Luksemburgu, Belgii, Danii, Austrii, Hiszpanii, Szwajcarii i Monte Carlo. Występowała na wielu świetnych festiwalach, takich jak „Wratislavia Cantans", „Warszawska Jesień", „Tivoli Festival" w Kopenhadze, Festiwal Operowy w Xanten, jej występ inaugurował też Olimpiadę Kulturalną w Barcelonie.

Artystka szczyci się współpracą ze wspaniałymi orkiestrami, między innymi z Orchestre Radio France, Orchestre de la Suisse Romande, Sinfonia Varsovia czy NOSPR. Szczególnie ceni sobie artystyczne spotkania z gwiazdami batuty: Reynaldo Giovaninettim, Johnem DeMainem, Michelem Plassonem, Helmuthem Rillingiem, Guido Johannesem Rumstadtem, Jackiem Kaspszykiem, Marco Balderim, Stefanem Stuligroszem, Wojciechem Michniewskim, Antonim Wicherkiem, Tadeuszem Kozłowskim, Tadeuszem Wojciechowskim, Michaelem Zilmem, Yaacovem Bergmannem czy José Marią Florencio Juniorem. Partnerowała Placido Domingo, Teresie Żylis-Gara, Stefanii Toczyskiej, Gwendolyn Bradley, Kałudi Kałudowowi.

Wielkim sukcesem śpiewaczki okazał się występ w Trubadurze G. Verdiego (w partii Leonory), u boku znakomitego Salvatore Licitry. W jej repertuarze znajdują się takie partie, jak m.in. Abigaille w Nabucco, Aida w Aidzie, Desdemona w Otello, Amelia w Balu maskowym, Leonora w Mocy przeznaczenia, Małgorzata w Fauście, Mimi w Cyganerii, Cio-cio-san w Madame Butterfly, tytułowa Tosca, Tatiana w Eugeniuszu Onieginie, Liza w Damie pikowej, Nefretete w Echnatonie, Nedda w Pajacach, Adriana w Adrianie Lecouvreur, Pamina w Czarodziejskim flecie, Elżbieta w Don Carlosie. Występowała też jako Donna Anna w Don Giovannim w realizacji Mariusza Trelińskiego, pod batutą Jacka Kaspszyka, oraz jako Blanche i Matka Maria od Inkarnacji w słynnej już polskiej prapremierze Dialogów Karmelitanek w reż. Krzysztofa Kelma, pod batutą Tadeusza Kozłowskiego.

Spektakularnym sukcesem była realizacja L'Arrache-Coeur E. Sikory w Operze Narodowej (w reż. Mariusza Trelińskiego) z główną rolą w partii Klementyny. Monika Cichocka chętnie wykonuje partie wyjątkowo skomplikowane, dokonuje także prawykonań wielu kompozycji współczesnych (m.in. Ph. Boessmansa, Ph. Glassa, E. Sikory). Otrzymała wiele nagród prasy i publiczności (m.in. Nagroda Prasy Dolnośląskiej, Nagroda Dziennikarzy Łódzkich), za rolę Aidy w łódzkiej realizacji opery Verdiego została uhonorowana Złotą Maską. Z powodzeniem kształci śpiewaków – pedagogika wokalna jest wielką pasją Moniki Cichockiej.

ZŁOTA MASKA dla MONIKI CICHOCKIEJ za najlepszą kreację wokalno-aktorską w sezonie 2005/2006 w przedstawieniu "Aida"
Do góry

Przejdź na stronę: EdukacjaPrzejdź na stronę: Wirtualny spacer po Teatrze WielkimPrzejdź na stronę: Galeria plakatuPrzejdź na stronę: Galeria plakatu

design by fast4net