Spektakle
Drukuj Zmniejsz tekst Powiększ tekst
TRAMWAJ ZWANY POŻĄDANIEM
Opera

Kompozytor:
André Previn

Autor libretta:
Philip Littell na podstawie dramatu Tennessee Williamsa

Realizatorzy:
Kierownictwo muzyczne:
Tadeusz Kozłowski

Reżyseria:
Maciej Prus

Dekoracje i kostiumy:
Jagna Janicka

Reżyseria świateł:
Rafał Wróblewski

Asystent dyrygenta:
Marta Kosielska

Asystenci reżysera:
Adam Grabarczyk, Waldemar Stańczuk

Inspicjenci:
Zbigniew Pawełczyk, Anna Krzemińska



Nie ma wątpliwości, że polska prapremiera opery Tramwaj zwany pożądaniem będzie wielkim wydarzeniem w naszym życiu operowym. Kompozytor – André Previn – już w 1998 roku otrzymał za jej nagranie Grand Prix du Disque, a ścieżki dźwiękowe jego autorstwa do Gigi, Porgy i Bess, Słodkiej Irmy i My Fair Lady nagrodzone zostały Oscarami. Sam autor dramatu – Tennessee Williams, dwukrotny laureat Nagrody Pulitzera – specjalnych rekomendacji nie wymaga. Jego dzieła: Szklana menażeria, Kotka na gorącym blaszanym dachu, Noc iguany, Słodki ptak młodości i oczywiście Tramwaj od dziesiątków lat nie schodzą ze scen dramatycznych świata, a wielokrotnie filmowane przyniosły rozgłos, uznanie i nagrody takim gwiazdom ekranu, jak: Vivien Leigh, Ava Gardner, Elizabeth Taylor, Marlon Brando, Richard Burton czy Paul Newman.
   
Publiczność pokochała dramat Williamsa Tramwaj zwany pożądaniem. O to, że pokocha również operę Previna, można być spokojnym. Zwłaszcza, że łódzka inscenizacja spoczęła w rękach niezawodnego Macieja Prusa – wielkiego mistrza polskiej reżyserii teatralnej i maestro Tadeusza Kozłowskiego, który z muzyki często potrafi wydobyć więcej, niż jest w nutach.

Tramwaj zwany pożądaniem czeka na Państwa na przystanku Teatr Wielki w Łodzi 12 maja 2018 roku o godz. 19.00.
 

SYNOPSIS

Akt pierwszy

Powiedzieli mi, żebym wsiadła w tramwaj Pożądanie, potem przesiadła się do linii na Cmentarze i sześć przecznic dalej wysiadła na Polach Elizejskich – to pierwsze słowa głównej bohaterki Blanche DuBois, która nieoczekiwanie pojawia się w domu siostry – Stelli i jej męża Stanley'a Kowalskich. Kobieta sprawia wrażenie roztargnionej i zagubionej w rzeczywistości. Natrętnie wracają do niej myśli o domu rodzinnym, o życiu innym niż obecne. Podenerwowana spotkaniem z dawno niewidzianą siostrą – w kolejnych drinkach szuka sposobu dodania sobie animuszu i odparcia przykrego wrażenia upływającego czasu.
Blanche wypytuje siostrę o jej obecne życie. Nie czekając na odpowiedzi, robi jej wyrzuty dotyczące ich relacji w przeszłości, skupiając się na swoich mniej lub bardziej wyimaginowanych żalach i pretensjach. Nie powstrzymuje się też przed krytykowaniem miejsca zamieszkania siostry niegodnego – jej zdaniem – ich przeszłości i pozycji, nie szczędzi złośliwych słów pod adresem męża Stelli – Stanley'a.
Stanley, umówiony z Mitchem i Stevem na grę w karty, po powrocie do domu wpada prosto na Blanche. Rozmowa nie bardzo się klei, Blanche zupełnie bez związku z sytuacją próbuje zająć Stanley'a jej przeszłymi relacjami z siostrą, interpretując je w dość zaskakujący dla mężczyzny sposób. Zachowanie kobiety mocno irytuje Stanley'a.
Stella wybiera się z Blanche na wyjściową kolację, chcąc oszczędzić siostrze pokerowego towarzystwa Stanley'a i jego kompanów. Prosi też męża, by nie zdradzał Blanche, że spodziewają się dziecka. Stanley wyraża swoje zdziwienie troskliwością Stelli wobec rozhisteryzowanej siostry i w dość obcesowy sposób żąda wyjaśnień w sprawie rodowej posiadłości sióstr. Zdenerwowany rozrzuca kosztowne – według niego – rzeczy Blanche, sugerując konfabulacje i krętactwa szwagierki.
Kiedy zirytowana Stella wychodzi, w pokoju pojawia się Blanche. Omieniona i całkiem różna od tej dotychczasowej próbuje zainteresować sobą Stanley'a. Ten nalega jednak, by wyjaśniła mu pochodzenie kosztowności i grozi przekazaniem prawnikowi znalezionych w jej rzeczach dokumentów. Niechcący ujawnia też, że Stella spodziewa się dziecka.
Wieczorem odbywa się umówiony poker. Wracają Blanche i Stella, która sugeruje zakończenie libacji. Panowie nie reagują, a Blanche nawiązuje rozmowę z Mitchem, nie ukrywając zainteresowania nowopoznanym mężczyzną. Przy muzyce z radia tańczą i flirtują. Przeszkadza to mocno już podpitemu Stanley'owi, który chce wyrzucić radio za okno.
Próbującą go powstrzymać żonę… uderza. Przestraszone i oburzone siostry uciekają, a pijany Stanley nawołuje żonę do powrotu.
(przerwa)
 
Akt drugi

Stanley próbuje rozmawiać z Blanche o informacjach jakie dotarły do niego, a dotyczą jej kontaktów z osobami o podejrzanej reputacji i kontrowersyjnych miejsc, w których rzekomo ją widziano. Blanche nieco rozkojarzona i zmieszana wykręca się jednak, a siostrę zapewnia, że wkrótce opuszcza ich dom, by jeszcze bardziej nie drażnić podejrzliwego i nękającego ją niewygodnymi pytaniami Stanley'a. Zwierza się też, że z niepokojem i nadzieją oczekuje spotkania z Mitchem, który wzbudził jej zainteresowanie i sympatię.
Po spotkaniu Blanche i Mitch sprawiają wrażenie bardzo zadowolonych udaną randką. Wzajemne zwierzenia, wspomnienia z przeszłości – nawet te trudne i często skrywane – bardzo ich do siebie zbliżyły i dobrze wróżą na wspólną przyszłość.
 

Akt trzeci

Stella przygotowuje przyjęcie urodzinowe dla Blanche. Stanley zdradza żonie, że poznał pewne niechlubne fakty z życia Blanche wskazujące na jej dość nieobyczajne zachowanie. Stella nie wierzy mężowi, a kiedy mówi mu, że zaprosiła także Mitcha, dowiaduje się, że ów nie pojawi się na przyjęciu. Stanley zdradził mężczyźnie tajemnice Blanche i ten, mimo zaangażowania, nie chce już znać kobiety.
Informuje też żonę, że aby szybko pozbyć się szwagierki, w urodzinowym prezencie zakupił jej bilet. Stella nie ukrywa zdenerwowania, mimo wszystko bardzo przejmuje się stanem siostry i martwi o jej przyszłość.
Pojawia się Blanche – spokojna i zrelaksowana. Widząc na twarzy siostry zakłopotanie zaczyna jednak coś przeczuwać. Bezskutecznie próbuje dodzwonić się do Mitcha. Kiedy Stanley wręcza jej urodzinowy prezent, twarz Blanche wyraźnie się odmienia.  Zestresowana sytuacją Stella czuje, że bez pomocy lekarza nie da sobie rady.
Tego samego wieczoru – później – „zajętą” drinkami Blanche odwiedza Mitch. Przyszedł, by wygarnąć kobiecie, co myśli o niej, jej postępowaniu i kłamstwach, jakimi karmi najbliższe osoby.
Nie mówię prawdy, ale to co powinno być prawdą – Blanche coraz bardziej pogrąża się w swoich myślach, w bardziej własnym niż realnym świecie.
Blanche zwierza się Stanley’owi ze swoich wrażeń ze spotkania z Mitchem, jednak mężczyzna drwi sobie i z tego, co mówi i z niej samej. Jest wściekły za to, jak bardzo swoją obecnością zmieniła życie jego i Stelli. Przestraszona agresywnym zachowaniem mężczyzny Blanche próbuje szukać pomocy, ale Stanley – jakby w amoku – ze słowami na ustach: taką randkę mieliśmy mieć od samego początku. Ssobą zamyka jej drogę ucieczki.

Stella pakuje walizkę siostry. Kiedy pojawia się gotowa do swojej podróży Blanche, Stella jest mocno zaniepokojona jej stanem. Wie jednak, że w żaden sposób nie może pomóc siostrze; kobieta niemal do końca straciła kontakt z rzeczywistością. Mitch za wszystko głośno obwinia Stanley'a. Gdy pojawia się Lekarz, „nieobecna” Blanche poddaje się wszystkim jego poleceniom ze słowami: kimkolwiek pan jest, ja zawsze polegałam na życzliwości nieznajomych.
 
Blanche Dubois:
Anna Wierzbicka, Joanna Woś

Stanley Kowalski:
Szymon Komasa

Stella Kowalski:
Maria Antkowiak, Aleksandra Wiwała, Patrycja Krzeszowska

Harold Mitchell (Mitch):
Tomasz Piluchowski

Steve Hubbel:
Andrzej Kostrzewski

Kobieta:
Agnieszka Białek

Lekarz:
Adam Grabarczyk

Pablo:
Waldemar Stańczuk

Maciej Piąsta

Do góry

Przejdź na stronę: EdukacjaPrzejdź na stronę: Wirtualny spacer po Teatrze WielkimPrzejdź na stronę: Galeria plakatuPrzejdź na stronę: Galeria plakatu

design by fast4net