Spektakle
Drukuj Zmniejsz tekst Powiększ tekst
VIVA LA MAMMA
Opera

Kompozytor:
Gaetano Donizetti

Autor libretta:
Domenico Gilardoni

Data premiery:
23.11.2019

Realizatorzy:
KIEROWNICTWO MUZYCZNE:
Marta Kosielska

INSCENIZACJA, REŻYSERIA:
Roberto Skolmowski

CHOREOGRAFIA:
Elżbieta Lejman-Krzysztyniak                                           

DEKORACJE, KOSTIUMY:
Zuzanna Markiewicz

REŻYSERIA ŚWIATŁA:
Adam Trautz

ASYSTENT REŻYSERA:
Adam Grabarczyk, Waldemar Stańczuk

ASYSTENT DYRYGENTA:
Marcin Werner

PRZYGOTOWANIE CHÓRU:
Maciej Salski

INSPICJENT:
Zbigniew Pawełczyk, Andrzej Kowalik



Opera w dwóch aktach
LE CONVENIENZE ED INCONVENIENZE TEATRALI - VIVA LA MAMMA!

OPEROWA „JAZDA BEZ TRZYMANKI” czyli co w operze „piszczy”.


Nie ma co ukrywać, że znacząca część teatru, operowego zwłaszcza, odbywa się z drugiej strony kurtyny – tej, do której widzowie wglądu nie mają, choć bywa, że jest ona nie mniej zagmatwana i poruszająca niż niejedno operowe libretto. Historia opery chętnie wspomina o „wyczynach” operowych gwiazd, dziennikarze jakże ochoczo zaglądają im za parawan prywatności, kulisy teatralne nie są już barierą nie do pokonania, a publiczność lubi pikantne opowieści – mniej lub bardziej prawdziwe – jak choćby te o relacjach dwóch sopranowych „gigantów” – Callas i Tebaldi…
 
Gaetano Donizetti w swej jakże komicznej operze Viva la mamma nie ma litości… Na naszych oczach rozgrywa się opera za kulisami, teatr, w którym nie ma rzeczy niemożliwych, a akcje głównych bohaterów już nie tylko zaskakują, ale są istną operową „jazdą po bandzie”; każdy chwyt jest dozwolony, intryga nie zna granic, a ciśnienie bycia na scenie „tym pierwszym” zdaje się usprawiedliwiać mniej lub bardziej układne (zwłaszcza mniej) działania artystów.
 
Teatralne obyczaje i nieobyczajności – bo taki jest pełny podtytuł opery komicznej Donizettiego odsłaniają przed Państwem to co właściwie nie jest aż taką tajemnicą… Jednak to w jaki sposób to robią zaskoczy wszystkich i na pewno ubawi.
A, że nieobyczajności są zawsze bardziej interesujące niż obyczajności radzimy przygotować się na operową „jazdę bez trzymanki”.

STRESZCZENIE LIBRETTA
 

Przygotowania do próby opery Romulus i Hersilia *) w teatrze w Rimini. Dyryguje kompozytor; autor libretta i impresario na razie spokojnie przyglądają się. Primabalerina ćwiczy swa arię, ku zachwytowi męża i zazdrości koleżanek, i nagle żąda by librecista skuł  łańcuchami Romulusa w scenie jego zwycięskiego pochodu. Nonsensowny  pomysł, mający za zadanie zapewnienie jej absolutnej wyższości w tej scenie, staje się źródłem potężnej awantury. Zaognia ją (matka jednej z solistek) Agata pragnąca nakłonić kompozytora, by skomponował rondo dla jej córki.

Kolejnym punktem spornym staje się plakat, zapowiadający przedstawienie. Stefano nalega, by widoczne było przede wszystkim słowo „Hersilia”, a jego żona  kłaniała się jako ostatnia. Na domiar złego obraża mezzosopran, który zrywa umowę.

Tymczasem mama Agata obwieszcza, że primadonna jest zwykłą chórzystką z Madiolanu, utrzymującą się z mężem ze sprzedaży placków na straganie. Ofiaruje się też wystąpić w zastępstwie mezzosopranu. Na taką zamianę zgadza się kompozytor, ale  nie tenor, więc z kolei Stefano ma śpiewać  w duecie z mamą. Ponieważ jednak okazuje się barytonem, więc żona dośpiewywać  będzie górne  dźwięki. Ale oto nowa „rewelacja”:  impresario jest zbankrutowany, a rada miejska nie przyznała jeszcze dotacji na teatr. Niepewni zarobku, artyści grożą, że nie rozpoczną próby bez  zaliczki;  impresario jednak – szantażując ich nawzajem konsekwencjami wynikającymi z zerwania umowy – ratuje sytuację.

Trwa próba opery.  Po wielkiej scenie Corylii z chórem, przebudowa dekoracji. Tymczasem Mama Agata szykuje nowa ofensywę. Dyplomatycznie namawia impresaria, by zgodził się zastawić jej biżuterię jako gwarancję finansową spektaklu. Córka ma przynieść klejnoty do teatru, tymczasem próbowane są kolejne sceny:  romanca królowej, balet, marsz triumfalny z mamą w roli uwięzionej królowej. Primadonna jest zachwycona wokalnymi popisami swego małżonka i namawia kompozytora, by scenę z nim rozszerzył.

Przebieg próby zostaje jednak  zakłócony hiobową wieścią impresaria: rada miejska nie tylko nie przyznała  im dotacji, ale jeszcze zażądała wielkiej kaucji. Rozczarowanie i oburzenie nie ma granic. Tylko Mama Agata nie traci humoru: zastawi przecież biżuterię  i uratuje przedstawienie.


*) Tytuł autentycznej opery, skomponowanej w 1765 roku przez J.A.Hasse do libretta P. Metastasia, na ślub arcyksięcia Leopolda.

PRIMADONNA:
Joanna Woś, Dorota Wójcik

STEFANO:
Arkadiusz Anyszka, Andrzej Kostrzewski

LUIGIA:
Aleksandra Borkiewicz, Aleksandra Wiwała

AGATA:
Piotr Miciński, Grzegorz Szostak

DOROTHEA:
Bernadetta Grabias, Agnieszka Makówka

GUGLIELMO:
Dawid Kwieciński, Krzysztof Marciniak

MAESTRO:
Łukasz Motkowicz, Przemysław Rezner

POETA:
Arkadiusz Jakus, Robert Ulatowski

IMPRESARIO:
Rafał Pikała, Robert Ulatowski



BANDA TEATRALE:


COLOMBINA:
Beata Brożek-Grabarczyk

ARLEKINO:
Krzysztof Pabjańczyk

DOTTORE:
Adam Grabarczyk

CAPITANO:
Tomasz Jagodziński

PULCINELLA:
Jan Łukasiewicz

Joanna Miklaszewska

Do góry

Przejdź na stronę: EdukacjaPrzejdź na stronę: Wirtualny spacer po Teatrze WielkimPrzejdź na stronę: Galeria plakatuPrzejdź na stronę: Galeria plakatu

design by fast4net