Spektakle

Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Województwo Łódzkie - Urząd Marszałkowski Województwa Łódzkiego

Drukuj Zmniejsz tekst Powiększ tekst

Spektakle

MADAMA BUTTERFLY

Opera

Kompozytor:
Giacomo Puccini

Autor libretta:
Luigi Illica i Giuseppe Giacosa na podstawie opowiadania „Madame Butterfly" Johna Luthera Longa i powieści „Madame Chrysanthéme" Pierre'a Lotiego

Data premiery:
22.06.2013

Czas trwania:
ok. 3 h 5 min (2 przerwy)

Realizatorzy:
Kierownictwo muzyczne:
Tadeusz Kozłowski

Reżyseria i inscenizacja:
Janina Niesobska

Dekoracje:
Waldemar Zawodziński

Kostiumy:
Maria Balcerek

Przygotowanie Chóru:
Maciej Salski



Opera w trzech aktach. Spektakl w języku włoskim z napisami w języku polskim.
Choć dzisiaj do największych operowych przebojów Giacomo Pucciniego, do których – obok takich dzieł jak TOSCA czy CYGANERIA – z pewnością należy MADAMA BUTTERFLY, jej prapremiera w La Scali zakończyła się katastrofą. Duet miłosny z I aktu skwitowano buczeniem, a gdy Cio-cio-san zaczęła śpiewać o wijących gniazda rudzikach, widownia zaniosła się takim śmiechem, że przedstawienie nieomal zerwano. Obecnie to bodaj największy wśród oper melodramat, prawdziwy wyciskacz łez. Losy zakochanej gejszy – oszukanej i porzuconej, która nie może żyć bez honoru, więc z honorem umiera, kompozytor zaopatrzył w muzykę dramatyczną z poruszającymi ariami głównej bohaterki. Choć w tej historii papierowe wydają się nie tylko japońskie parasolki, ale i same postaci, wystarczą pierwsze takty arii „Un bel di vedremo”, żeby słuchacze wszystko wybaczyli Pucciniemu, intuicyjnie wiedział, że klimat Dalekiego Wschodu doskonale sprawdzi się na scenie, a widzów zachwyci swoją egzotyką i niepowtarzalnością.

ZŁOTA MASKA dla Tadeusza Kozłowskiego za kierownictwo muzyczne opery MADAMA BUTTERFLY.
ZŁOTA MASKA dla Marii Balcerek za kostiumy przygotowane do spektaklu MADAMA BUTTERFLY.
Madama Butterfly:
Joanna Woś (05.02.2023), Dorota Wójcik (04.02.2023)

Suzuki:
Agnieszka Makówka (05.02.2023), Olga Maroszek (04.02.2023)

Kate Pinkerton:
Aleksandra Borkiewicz-Cłapińska (04.02.2023; 05.02.2023)

F. B. Pinkerton:
Dominik Sutowicz (05.02.2023), Paweł Skałuba (04.02.2023)

Sharpless:
Zenon Kowalski (04.02.2023), Łukasz Motkowicz (05.02.2023)

Goro:
Dawid Kwieciński (04.02.2023; 05.02.2023)

II Principe Yamadori:
Andrzej Kostrzewski (05.02.2023), Przemysław Rezner (04.02.2023)

Lo Zio Bonzo:
Rafał Pikała (04.02.2023; 05.02.2023)

Commissario Imperiale:
Robert Ulatowski (04.02.2023; 05.02.2023)

L'Ufficiale del Registro:
Krzysztof Dyttus (04.02.2023), Zbigniew Kuźnik (05.02.2023)

Lo Zio Yakuside:
Andrzej Staniewski (04.02.2023), Wiesław Rudnicki (05.02.2023)

Matka Cio-cio-san:
Izabela Wesołowska (04.02.2023), Jadwiga Wiktorowska-Zając (05.02.2023)

Ciotka Cio-cio-san:
Maria Stuczyńska (05.02.2023), Irena Pietrzak (04.02.2023)

Kuzynka Cio-cio-san:
Dorota Woźniak (04.02.2023; 05.02.2023)

Dziecko CIo-cio-san:
Kornelia Więcek (04.02.2023; 05.02.2023)



Chór, Balet, Orkiestra Teatru Wielkiego w Łodzi



Dyrygent:
Tadeusz Kozłowski (04.02.2023; 05.02.2023)

fot. Joanna Miklaszewska
scena grupowa, aktorzy ubrani na kolorowo patrzą w stronę publiczności w tle trzy kobiety w kostiumach sprawiających wrażenie, jakby miały po pięć metrów, scena na ciemnym tle z niebieskimi lampkami
na pierwszym planie para która ma twarze bardzo blisko siebie, mężczyzna w białym garniturze, kobieta w pomarańczowym stroju, w tle kobiety w szaro fioletowych sukniach i z wachlarzami wpatrują się w nich , czarne tło
kobieta po lewej stronie leży na ziemi twarzą w dół, po jej prawej stronie jest skaczący tancerz z uniesionymi rękami dalej stoi grupa kobiet z wachlarzami, w tle trzy pięciometrowe kobiety, po lewej stoi dekoracja w kształcie białej otwartej kuli, tło jest czarne
na tle amerykańskiej flagi stoi para odwrócona do siebie twarzami, mężczyzna ubrany na biało, kobieta na czerwono
para stojąca na niebieskim tle na którym znajduje się sześcienne wklęsłe okno, przytula się, śpiewa i jest ubrana na biało
na pierwszym planie tańczy artystka z szerokim szarym stroju, w tle podwyższenia ze zdobieniami emitujące brąz, na nich siedzi i medytuje pięciu buddystów, tło jest ciemne, oświetlone niebieskim światłem
na pierwszym planie mocno pomalowany solista, który śpiewa, w tle ubrani na czarno mężczyźni patrzący w jego stronę, jeden z nich trzyma skrzynkę, stoją na różowo-fioletowym tle z trójkątami
na czarnym tle stoją trzy kobiety po lewej i prawej ubrane na zielono kobiety, jedna z nich szczęśliwa unosi wysoko rękę, ostatnia stoi między nimi w białym stroju, szeroko się uśmiecha
dwie tancerki trzymają się za ręce i uśmiechnięte się kręcą, jedna ubrana na biało, druga na zielono, tańczą na czarnym tle
okrągła, czerwono-złota wanna w centrum siedzi w niej kobieta, przed wanną stoją dwie kobiety w zielonych sukienkach, trzymają gałązki wiśniowe układające się w kształt serca, na ziemi płatki róży, tło czarne, oświetlone niebieskim światłem
grupa kobiet ubranych w róż, poprawiają kobietę ubraną w czerwień, stojącą między nimi, po prawej kobieta w zielonej sukni trzyma szarfę i idzie w kierunku kobiety w czerwieni, na podłodze płatki róż, czarne tło
ubrany na biało, śpiewający solista, w tle rozmazana kobieta ubrana na zielono, na ziemi płatki róż, w tyle brązowa ściana ze zwisającym z niej czarnym bliżej nieokreślonym kształtem
po prawej leży kobieta w zieleni, po środku przejeżdża biały samochód, po lewej stoi mężczyzna w szarym stroju, kobieta w czerwonym, która wzrok ma skierowany w stronę leżącej i mężczyzna ubrany w panterkę, tło z zespawanych blach, z kilkoma rynnami i płotem wysoko, na ziemi płatki róż
po prawej mężczyzna wyciąga rękę do kobiety siedzącej na podwyższeniu i oświetlanej przez dużą ilość małych lampek nad jej głową, obie postacie ubrane na biało, oświetlenie jest czerwone, a tło czarne
na czarnym tle stoi kobieta ze sztyletem w pokrowcu, trzymanym przed sobą w dwóch rękach, przed nią drewniany blok, który przysłania jej nogi, przed blokiem widać płatki róż na ziemi

Do góry

Przejdź na stronę: EdukacjaPrzejdź na stronę: Wirtualny spacer po Teatrze WielkimPrzejdź na stronę: Galeria plakatuPrzejdź na stronę: Drzwi do kultury

design by fast4net
Zamknij